Sejm Kontraktowy był to sejm X kadencji, który sprawował władzę w latach 1989 – 1991. Był to ostatni Sejm PRL – Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, wybrany zgodnie z Konstytucją PRL z 1952 roku. Sejm ten powstał w takim a nie innym kształcie w wyniku porozumień politycznych między W odpowiedzi ówczesną władzą a solidarnościową opozycją oraz Kościołem. Owe porozumienie przeszło do historii pod nazwą porozumienia „Okrągłego Stołu”. Na skutek porozumienia odbyły się 4 czerwca i 18 czerwca pierwsze częściowo wolne wybory w powojennej historii Polski. Na skutek tych wyborów Polska stała się pierwszym państwem bloku socjalistycznego, w którym przedstawiciele opozycji demokratycznej uzyskali mniej lub bardziej realny wpływ na sprawowanie władzy. Ustalono wówczas, że 65% miejsc w Sejmie przypadnie przedstawicielom PRLowskich elit, czyli głównie PZPR a także satelickich partii ZSL i SD oraz innych stronnictw prorządowych. O pozostałe 35% mandatów mogła zaś ubiegać się opozycja jak i kandydaci bezpartyjni. Wybory do senatu były już wolne całkowicie. W wyniku głosowania kandydaci Solidarności zdobyli 161 mandatów w Sejmie, (czyli wszystkie, które mogli z puli wolnej od reprezentantów ówczesnej władzy), oraz 99 spośród 100 możliwych w Senacie. Posłowie i senatorowie wybrani z list Solidarności utworzyli razem Obywatelski Klub Parlamentarny (OKP). Na przewodniczącego tego klubu został wybrany Bronisław Geremek. Sejm kontraktowy kolejno powoływał na urząd premiera 2 sierpnia 1989 – gen. Czesława Kiszczaka (PZPR), 24 sierpnia 1989 – Tadeusza Mazowieckiego (OKP, następnie UD), 4 stycznia 1991 – Jana Krzysztofa Bieleckiego (OKP, następnie KLD). Wybór kolejnych premierów z poza PZPRu był możliwy tylko dzięki odłączeniu się partii satelickich SD oraz ZSL od PZPRu i zawiązaniu 17 sierpnia 1989 koalicji z opozycją solidarnościową z OKP. Na skutek przejęcia władzy przez opozycję Sejm RP uchwałami z 1991 skrócił swoją kadencję oraz dokonał rozwiązania obu izb. Kolejne wybory odbyły się już w pełni demokratycznie i żadna siła nie miała w nich gwarantowanych miejsc w parlamencie.
